اون سعی می کنه همه فاکتورهای امید به آینده و رسیدن به هدف رو از تو بگیره.

اون تمام تلاشش رو می کنه که تو رو قبل از اینکه نیت به انجام اون کار بکنی، منصرفت کنه.

اون وقتی میبینه کار رو شروع کردی، بی خیالت نمیشه و تو رو وسوسه میکنه.

اون نقطه حساس تو رو میدونه و تو رو از اون نقطه وسوسه میکنه.

اون وقتی میبینه توجهی بهش نداری ، به طرفت سنگ پرت میکنه.

اون وقتی میبینه تو سنگ ها رو مثل گل میگیری و به سوخت تبدیل میکنی، میاد وسایلی که داری رو از تو میگیره.

آخه تو همش فکر کار بودی، و یادت نبود که وسیله هم باید از خودت باشه ، چون اگه از اون باشه، رو تو تسلط داره.

«اون» یعنی «دشمن». همونی که بعضی ها میگن وجود خارجی نداره!

دیروز یه خبری بدجوری تو چشم می زد. اون خبر این بود: « بنا برآنچه ايالات متحده آن را «تشديد تحريم ايران» مي‌نامد، هاستينگ برخي سايت‌ها كه از ايران فروخته يا مديريت مي‌شود، مسدود و نيز امكان دستيابي و تغيير در اطلاعات موجود در سرورها محدود شده است.»

اصلاً قصد تحلیل این خبر رو ندارم. فقط میخوام به بعضی از دوستان عرض کنم که : «حالا فهمیدید چرا جمهوری اسلامی می خواست همه چیز رو بومی کنه.؟حالا دلیل عدم اعتماد حکومت اسلامی به ظالمین رو درک می کنید. یا نه! شاید هنوز هم می خواهید ثابت کنید که دشمنی نداریم و فقط خودمون برای خودمون دشمن می تراشیم. بازم بی خیال.....

جوونای بامعرفت ایرانیِ دوست داشتنی تر از بزرگترها! هرجا که هستید بیایید انجمن های مردمی امید تشکیل بدید، هیچ ارگان و سازمانی مثل من و تو نمیتونه جلوی این طوفان ناامیدی این قوم شیطان پرستِ مقدس نما بایسته. فرض کنید جامعه دانشگاه است و می خوایم جلوی بسته شدن درب دانشگاهها رو بگیریم! یه کار ملی فرهنگی در سطح نت.....

تا روزی که همه این تکنولوژی ها رو خودمون بسازیم و بشیم صادر کننده... تا اون روز وظیفه داریم همه همتمون رو از لحاظ رسانه ای بزاریم تا مچ اونا رو بشکنیم.

پس هرکی پایه است..... یا علی